نزد راهب بيرون شد خداوند به او وحى كرد اى يعقوب شكايت مرا نزد بنده‌ام مىبرى ، در اين جا حضرت يعقوب سر به سجده نهاد و گفت : خدايا ديگر از اين سخن‌ها نخواهم گفت . در اين جا خداوند متعال به او وحى فرستاد كه اى يعقوب من تو را آمرزيدم و ديگر اين چنين سخن نگو يعقوب بعد از اين هر مصيبتى كه به او رسيد صبر كرد و شكايت ننمود و لذا به فرزندان خود گفت : من از غم و اندوه خود فقط به خدا شكايت مىبرم و مىدانم آنچه را كه شما نمىدانيد . ( 1 ) 5 . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : اگر بنده‌ام دو ديده‌اش را از دست بدهد و بر اين مصيبت صبر كند و به قضاء من تسليم شود در برابر اين صبر و شكيبائى بهشت را به او ارزانى خواهم داشت . ( 2 ) 6 . على عليه السّلام فرمود : خداوند ديدگان هيچ مؤمنى را از وى نمىگيرد مگر اينكه در عوض بهشت را به او مىدهد . ( 3 ) 7 . فرمود : كورى زندانى است كه خدا بنده خود را در آن زندانى مىكند . ( 4 ) 8 . مرد كورى خدمت حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله آمد و گفت : يا رسول اللَّه دعا كن تا خداوند مرا بينا كند . فرمود : اگر دوست دارى دعا كنم خداوند ديدگانت را بينا كند و يا اينكه هم چنان نابينا باشى و بدون حساب وارد بهشت شوى . گفت : راضى هستم كه كور باشم و بدون حساب در نزد خدا حاضر باشم ، در اين جا رسول خدا فرمودند : خداوند بزرگتر است از اينكه شخصى را نابينا كند و بعد او را عذاب نمايد . ( 5 ) 9 . امام صادق عليه السّلام فرمود : نواقص بدنى در فقراء نهاده شده كه نتوانند آن را بپوشانند و اگر در توانگران بود آن را مىپوشانيدند . ( 6 ) 10 . مردى خدمت حضرت صادق عليه السّلام رسيد و با او سخن گفت آن مرد سخنان امام را نشنيد و گفت گوشم سنگين است . امام فرمود : چرا تسبيح حضرت فاطمه را نمىخوانى ؟ گفت : تسبيح فاطمه چيست . امام فرمود : سى و چهار بار تكبير و سى و سه بار الحمد اللَّه و سى و سه بار سبحان اللَّه . وى گفت